SFAKIA VERTICAL RUN Vol 2

Tην Κυριακή 23 του Οκτώβρη φορτωθήκαμε μερίκα βαρέλια Pale Ale «Aμερικάνα» και πήραμε τα όρη με προορισμό τα Σφακιά και αποστολή να ξεδιψάσουμε τους αθλητές του απαιτητικού αγώνα κάθετης ανάβασης «Sfakia vertical run». Η εκκίνηση δόθηκε στο γραφικό ψαροχώρι του Λουτρού από όπου, με το άνοιγμα της μπουκαπόρτας του πλοίου, 147 «φουριάρες & φουριάρηδες» ξεχύθηκαν στο βουνό σκορπώντας με τα πολύχρωμα μπλουζάκια τους την άνοιξη στην άγονη και γκρίζα, απόκρυμνη ποδιά της Σφακιανής Μαδάρας – 4,5 χιλιόμετρα κακοτράχαλου ανήφορου, υψομετρικού αναπτύγματος 700 μέτρων, τους χώριζε από την επιβράβευση που τους περίμενε στην πλατεία της Ανώπολης …

Συγχαρητήρια σε όλους του αθλητές, ευχαριστούμε τους διoργανωτές (Natour Lab) και την τοπική κοινωνία για την υπέροχη αυτή εμπειρία και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για του χρόνου με δυο αράδες του Νίκου Καζαντζάκη :

«Όλη μας η ζωή ήταν ανήφορος, ανήφορος και γκρεμός και ερημία. Κινήσαμε με πολλούς συναγωνιστές, με ιδέες πολλές, συνοδεία μεγάλη. Μα όσο ανηφορίζαμε κι η κορφή μετατοπίζονταν κι αλάργαινε, συναγωνιστές κι ιδέες κι ελπίδες μας αποχαιρετούσαν, λαχάνιαζαν, δεν ήθελαν, δεν μπορούσαν ν’ ανέβουν πιο πάνω κι απομέναμε μονάχοι με τα μάτια καρφωμένα στην Κινούμενη Μονάδα, στη μετατοπιζόμενη κορφή. Δεν μας κινούσε η αλαζονεία, μήτε η απλοική βεβαιότητα πως θα σταθεί μιά μέρα η κορφή και θα τη φτάσουμε. Μήτε κι αν τη φτάναμε, πως θα βρούμε εκεί απάνω την ευτυχία, τη σωτηρία, τον Παράδεισο. Ανεβαίναμε γιατί ευτυχία, σωτηρία και Παράδεισος για μας ήταν η Ανάβαση.»